Hoe zijn de andere religies terechtgekomen op het Arabisch Schiereiland?
Het Jodendom
De Joden migreerden van Palestina naar Arabië in twee fases. In de eerste fase vernietigde koning Bukhtanassar (Nebuchadnezzar II) hun tempel en nam hen massaal gevangen. Als gevolg hiervan migreerden een aantal Joodse gemeenschappen circa 587 naar het noordelijk deel van de Hijaz.
De tweede fase was de Romeinse bezetting van Palestina, als gevolg hiervan migreerden vele Joden naar de Hijaz, specifiek Yathrib (wat later Medina zou worden), Khaibar en Taima. Zij bekeerden vele stammen tot het Jodendom, bouwden forten, kastelen en leefden in dorpen. Jodendom heeft een belangrijke rol gespeeld in het politieke leven van de pre-Islamitische tijd. Tegen de tijd dat de Profetische Missie begon waren er al bekende Joodse stammen als:
- De Joden van Khaybar
- An-Nadir
- Quraidha
- Qainuqa
Het Jodendom werd voor het eerst geïntroduceerd in Jemen door As’ad Abi Karb. Hij was naar Yathrib vertrokken om ten strijde te trekken en toen hij daar terechtkwam bekeerde hij tot het Jodendom. Hij keerde terug en nam twee rabbijnen mee van Banu Quraidha om de mensen van Jemen te onderwijzen in de nieuwe religie. Het jodendom kreeg voet aan de grond en werd verder verspreid en doorgegeven. Na de dood van As’ad Abi Karb kwam zijn zoon Dhu Nawas aan de macht en viel hij de Christelijke gemeenschap in Najran en dwong hen om zich te bekeren tot het Jodendom. Toen zij dit weigerden gaf hij het bevel om een put uit te graven en deze in brand te zetten om vervolgens alle Christenen hierin te werpen. Er wordt gezegd dat tussen de 20.000 tot 40.000 christenen hierdoor vermoord werden. Dit zou in het jaar 523 gebeurd zijn en dit verhaal wordt overgeleverd in de Koran in soera Al-Buruj.
Het Christendom
Het Christendom maakte haar intrede door Ethiopische en Byzantijnse kolonisten die zich vestigden op het Arabisch Schiereiland. De aanwezigheid van de Abessiniërs begon in het jaar 340 en duurde tot 378; via hen kwam het Christendom in Jemen terecht. Rond deze tijd was een Christelijke missionaris genaamd Fimion in Najran terechtgekomen om de mensen uit te nodigen naar het Christendom. Vanwege zijn goede reputatie reageerden zij positief en bekeerden zij zich tot het Christendom.
In het jaar 525 keerden de Abessiniërs terug naar Jemen als vergelding tegen de onrechtvaardigheid van Dhu Nawas. Zij begonnen daarop op aggressieve wijze hun religie te verkondigen. Zij bouwden zelfs een kerk en noemden het Yemeni Al-Ka’bah met als doel om de Arabische pelgrims te verleiden om naar Jemen te komen in plaats van naar Mekka te gaan. Sterker nog, zij waren voornemens om de Ka’bah te vernietigen. De belangrijkste Christelijke stammen waren:
- Ghassan
- Taghlib
- Tai’
- Een aantal Himyaritische koningen
Kaart laden...
Madjoes (Zoroastrisme)
Naast Christendom en Jodendom waren er ook madjoes aanwezig, dit geloof was vooral populair onder de Arabieren die vlakbij of onder invloed van het Perzisch Rijk leefden. Zij stonden erom bekend de elementen te aanbidden, vuur in het bijzonder. Zij bouwden Huizen van Vuur op diverse plekken t.b.v. aanbidding. Binnen deze huizen hielden de mensen zich aan strikte regels en aan het gebed, maar daarbuiten waren ze vrij om te doen wat ze wilden. In essentie was er daarom weinig verschil tussen madjoes en mensen die geen religie aanhingen.
De Corrumpering van de Religies
De religies op het Arabisch Schiereiland corrumpeerden, voor de Joden betekende dit dat zij hun rabbijnen als heren naast Allah ﷻ plaatsten. Hun doel werd het verkrijgen van welvaart en macht zelfs als betekende dit dat zij hun religie zouden verliezen. Hun religie werd een zielloze set rituelen en zij werden erg beïnvloed door buurlanden of de landen die hen hadden onderworpen. De Joden hielden er ook bepaalde bijgelovige praktijken op na.
Voor wat betreft het Christendom, verdraaiingen en valse interpretaties corrumpeerden haar zuivere leerstellingen. Het was niet langer een puur monotheïstische religie. Praktijken die afweken van het oorspronkelijke monotheïsme, zoals de drie-eenheid kwamen steeds meer op de voorgrond en werden geïntegreerd in de Christelijke doctrine. Isa ﵇ nodigde de mensen uit tot het aanbidden van Allah ﷻ alleen. De vroege Christenen weken af van het pad tot op het punt dat de drie-eenheid in de 4e eeuw in de Christelijke doctrine werd opgenomen.
Tegen de tijd dat de Profeet ﷺ de opdracht kreeg om de mensen uit te nodigen tot Islam was het Arabisch Schiereiland doordrenkt met veelgodenaanbidding en bijgeloof. Het was alsof de aanhangers van de verschillende religies met elkaar wedijverden om te bepalen wie het beste was in het vereren van hun valse goden.