Banu Thaqif (بنو ثقيف) was een bekende Arabische stam gevestigd in de stad Taif, ten zuidoosten van Mekka in de regio Hijaz. Zij behoorden tot de Hawazin-confederatie, afstammend van Thaqif ibn Munaab ibn Thaqif ibn Nadr volgens de genealogische vermeldingen in de klassieke werken.¹
Zij stonden bekend om hun organisatie, economische activiteit, sterke vestingsteden, en hun nauwe banden met Quraysh en de handelsroutes van Hijaz.
Woongebied en sterkte
Banu Thaqif bewoonde Taif, een regio met vruchtbare valleien, landbouwgrond en ommuurde woningen. Ibn Sa’d en al-Baladhuri vermelden dat zij bekend stonden om hun:
- Vestingbouw en bescherming van hun stad
- Landbouw en tuinbouw (met name druiven en koren)
- Handel en strategische ligging tussen Najd en Mekka²
Hun geografische bescherming gaf hun stam een sterk politiek en militair profiel in de Jahiliyyah.
Banu Thaqif in de tijd van de Jahiliyyah
Voor de Islam stond Thaqif bekend als een trotse stam met aanzien in de Hijaz. Zij hadden een heiligdom met het beeld al-Lat, een van de beroemdste afgoden in Arabië, zoals vastgesteld in de bronnen van Ibn Hisham en Ibn Kathir.³
Thaqif werkte in handels- en sociale netwerken nauw samen met Quraish en andere stammen van Hijaz.
Ontmoeting met de Profeet ﷺ
Na de openbaring confronteerden zij de Profeet Muhammad ﷺ en verwierpen aanvankelijk de Islam. Het meest bekende voorval is zijn bezoek aan Taif na het overlijden van Abu Talib en Khadijah رضي الله عنها, waar Thaqif hem afwees en jongeren opriep hem te belagen met stenen.⁴
Bekering van Banu Thaqif
Na de Verovering van Mekka en de Slag van Hunayn, waar delen van Hawazin, inclusief Thaqif, vochten tegen de moslims en werden verslagen, versterkten zij hun positie in Taif.⁶
Later stuurden zij een delegatie naar Medina om Islam te accepteren, zoals vermeld door Ibn Hisham en Ibn Sa’d. Zij vroegen om versoepeling in bepaalde religieuze verplichtingen, maar de Profeet ﷺ weigerde concessies in religieuze plichten en zij accepteerden uiteindelijk volledig.⁷
Hun heiligdom en hun afgod al-Lat werden vervolgens vernietigd in opdracht van de Profeet ﷺ.⁸
Ibn Sa’d, Tabaqat al-Kubra, genealogie van Thaqif
Al-Baladhuri, Futuh al-Buldan, beschrijving van Taif en omgeving
Ibn Hisham, al-Sirah al-Nabawiyyah, vermelding al-Lat en Thaqif
Ibn Hisham, verslag van de reis naar Taif
Sahih Muslim, hadith over de engel van de bergen
Sahih Muslim en Sahih al-Bukhari, verslagen Slag van Hunayn
Ibn Sa’d, delegaties tijdens aam al-wufud
Ibn Kathir, al-Bidayah wa-n-Nihayah, vernietiging van al-Lat