Banu Sulaym (بنو سليم) was een grote en invloedrijke Arabische stam uit de regio Hijaz, behorend tot de 'Adnani Arabieren. Hun woongebieden lagen voornamelijk ten oosten van Mekka en Medina, richting Najd. Zij stonden bekend om hun moed, vechtlust en nomadische levenswijze, en speelden een prominente rol in zowel de pre-Islamitische periode als tijdens de opkomst van de Islam.
Afstamming en woongebied
Banu Sulaym stamde af van Sulaym ibn Mansur ibn Ikrimah ibn Khasafah ibn Qays ‘Aylan, waardoor zij deel uitmaakten van de grotere stamgroep Qays ‘Aylan, verwant aan stammen als Banu Hawazin en Thaqif.¹ Hun leefgebied omvatte woestijnvlaktes en oases rondom al-Harrah, Najd en de randgebieden van Hijaz, wat hen tot ervaren rijders en krijgers maakte.
Reputatie in de Jahiliyyah
In de tijd vóór de Islam werd Banu Sulaym geprezen om hun militaire kracht. Diverse gedichten uit de pre-Islamitische Arabische literatuur verwijzen naar Banu Sulaym als voorbeeld van moed en stoere mannelijkheid.
Ontmoeting met de Profeet ﷺ en bekering
Delegaties van Banu Sulaym kwamen naar de Profeet Muhammad ﷺ tijdens de periode van delegaties (‘aam al-wufud). Volgens Ibn Hisham stuurden zij een groep naar Medina om de Islam te accepteren nadat Quraysh waren verslagen en Mekka was geopend.⁴
Ibn Kathir vermeldt dat Banu Sulaym tot de stammen behoorden die de Islam aannamen in deze periode, en dat zij de Profeet ﷺ ondersteunden.⁵
Bekering en deelname aan Islamitische expedities
Na de verovering van Mekka trad Banu Sulaym op grote schaal tot de Islam toe. Veel van hun krijgers sloten zich aan bij de moslimlegers en namen deel aan de grote veldslagen tegen de Byzantijnen en Perzen.
Invloed in de Maghreb
Tijdens de Fatimidische periode werd een groot deel van Banu Sulaym naar Noord-Afrika geleid en vestigden zij zich in gebieden die nu behoren tot Libië, Tunesië en Algerije.⁶
Hun komst had invloed op:
- De Arabisering van Noord-Afrika
- De verspreiding van Arabische dialecten
- De agrarische en nomadische structuur van de regio
- Hun nakomelingen maken tot op vandaag deel uit van stammen in de Maghreb.
Ibn Sa’d, Tabaqat al-Kubra, genealogie van Qays ‘Aylan
Ibn Hisham, al-Sirah al-Nabawiyyah, hoofdstuk over delegaties
Ibn Kathir, al-Bidayah wa an-Nihayah, vermeldingen over Sulaym-companions
Sahih Muslim, hadith-verslagen over Hunayn
Al-Tabari, Tarikh al-Rusul wa al-Muluk, Riddah-secties
Al-Baladhuri, Futuh al-Buldan, sectie Noord-Afrika migraties