Al-Shaam (الشام) is de historische benaming voor de regio die het huidige Syrië, Palestina, Jordanië, Libanon en delen van het zuidoosten van Turkije omvat. In de Islamitische bronnen wordt ash-Shaam beschouwd als een gezegend gebied (ard mubarakah) vanwege de belangrijke rol die het speelde in de geschiedenis van de profeten, de openbaringen en de opkomst van grote beschavingen.
Zowel vóór als tijdens de Islam was al-Shaam een van de belangrijkste regio’s in de wereld; een kruispunt van religie, handel en politiek, dat zowel spirituele betekenis als strategische waarde had.
Al-Shaam vóór de Islam
Vóór de komst van de Islam was al-Shaam een van de meest ontwikkelde en welvarende regio’s ter wereld. Het gebied stond onder invloed van opeenvolgende grootmachten, waaronder de Assyriërs, Babyloniërs, Perzen, en later het Byzantijnse Rijk.
De Arabische stammen uit het zuiden onderhielden al eeuwen handelscontacten met ash-Shaam. De beroemde karavanen van Quraish reisden in de zomer naar ash-Shaam, zoals vermeld in de Qur’an:
“Voor de veiligheid van Quraish, hun handelsreis in de winter en de zomer.”
*(Soera Quraish, 106:1–2)*³
De route naar al-Shaam was de belangrijkste handelsader van Arabië. Vanuit Mekka werden goederen zoals leer, dadels en wierook verhandeld tegen Byzantijnse producten zoals linnen, olijfolie, wijn en metalen.
Daarnaast was al-Shaam religieus van groot belang. Het was de regio waar vele profeten van Banu Isra’il (عليهم السلام) leefden en predikten.
Bronnen
Qur’an, Soera Quraish (106:1–2).
Sahih al-Bukhari, boek over het begin van de openbaring (Hadith 7).